wymowa:
IPA[ˌtɔpɔ̃ˈɲĩmʲja], AS[topõńĩmʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.i → j  ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. nauka zajmująca się badaniem znaczenia i pochodzenia nazw geograficznych, dział onomastyki; zob. też toponimia w Wikipedii
(1.2) jęz. ogół toponimów będący przedmiotem badań toponimii (1.1)
odmiana:
(1.1)
(1.2)
przykłady:
(1.1) Profesor wydał książkę o zmianach morfemicznych w toponimii polskiej.
(1.2) Należy zwrócić uwagę na bardzo ubogą toponimię pochodzącą od nazw Śląska i Łużyc na granicy obu terytoriów[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) toponomastyka, toponomia, toponimika
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) onomastyka
hiponimy:
(1.1) choronimia, hydronimia, ojkonimia, oronimia
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. toponim m
przym. toponimiczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) jęz. toponimia
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. toponimo
przym. toponimiko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło „toponimia” w: Euskaltzaindia: Hiztegi Batua, 2016. (zobacz wersję .PDF)
wymowa:
IPA/toponiˈmia/
podział przy przenoszeniu wyrazu: to•po•ni•mi•a
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. toponimia
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) toponomastica
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. toponimo m
przym. toponimico
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. toponimo
uwagi:
źródła: