samobój (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) sport. pot. bramka samobójcza
(1.2) przen. pot. sytuacja, w której sprawca zdarzenia sam sobie szkodzi

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) daw. samobójstwo[1]
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
przykłady:
(1.2) Ten romans z Anką to był samobój. Żona się dowiedziała i spakowała mi walizki.
(2.1) Zbrzydło mi życie, co jest wiecznym niepokojem, postanowiłem dziś je skończyć samobojem[1].
składnia:
kolokacje:
(1.2) strzelić sobie samobója
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. samobójstwo n, samobójca m, samobójczyni ż
przym. samobójczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: bramka samobójcza
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: samobójstwo
źródła:
  1. 1,0 1,1   Hasło samobój w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.