samobójczy

samobójczy (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌsãmɔˈbujʧ̑ɨ], AS[sãmobui ̯čy], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dotyczący samobójstwa lub samobójcy, mający na celu samobójstwo[1]
(1.2) grożący niebezpieczeństwem, bardzo śmiały, ryzykowny[2]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) myśli samobójcze • śmierć samobójcza
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) zabójczy
(1.2) ryzykowny
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. samobójca m, samobójczyni ż, samobójstwo n, samobój m
przysł. samobójczo
przym. przedsamobójczy
związki frazeologiczne:
gol samobójczybramka samobójcza
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2.   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.