rezydent (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) agent obcego wywiadu, który kieruje siatką wywiadowczą
(1.2) osoba mieszkająca w jakimś kraju, nie mając jego obywatelstwa[1]
(1.3) daw. ubogi krewny, przyjaciel lub wysłużony oficjalista, mieszkający stale na dworze szlacheckim i będący na utrzymaniu gospodarza[2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1) lekarz-rezydent
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rezydencja ż, rezydentura ż
forma żeńska rezydentka
czas. rezydować ndk.
przym. rezydentny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Halina Zgółkowa, Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, s. 36.
  2. Stanisław Skorupka, Halina Auderska, Zofia Łempicka, Mały słownik języka polskiego, s. 690, Warszawa, PWN, 1968.