szlachecki (język polski)Edit

pronunciation:
IPA[ʃlaˈxɛʦ̑ʲci], AS[šlaχecʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.
definitions:

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany ze szlachtą, dotyczący szlachty

przymiotnik jakościowy

(2.1) właściwy dla szlachty
inflection:
(1.1)
(2.1)
examples:
(1.1) Była wprost prześliczna, a wywodziła się z polskiej rodziny szlacheckiej[1].
syntax:
collocations:
(1.1) demokracja szlacheckagawęda szlacheckaherb / ubiór / strój szlachecki
(2.1) honor / patriotyzm szlachecki • szlachecka anarchia / gościnność / prywata
synonyms:
(2.1) sarmacki
antonyms:
(1.1) plebejski
hypernyms:
hyponyms:
(1.1) drobnoszlachecki, herbowy, ziemiański
holonyms:
meronyms:
related terms:
rzecz. szlachta ż, szlacheckość ż, szlachetczyzna ż, szlachcic m, szlachciura m, szlachetka m, szlachetczyna m, szlachcianka ż, szlachcianeczka ż, szlachectwo n, szlachcenie n, uszlachcanie n, uszlachcenie n, uszlachetnianie n, uszlachetnienie n
czas. szlachcić ndk., uszlachcać ndk., uszlachcić dk., uszlachetniać ndk., uszlachetnić dk.
przym. szlachetny
przysł. szlachetnie, szlachecko
idioms:
etymology:
pol. szlachta + -ecki
źródłosłów dla białor. шляхецкі, ros. шляхетский, ukr. шляхетський
notes:
translations:
sources:
  1. Krystyna Kofta, Wychowanie seksualne dla klasy wyższej, średniej i niższej., 1999, Narodowy Korpus Języka Polskiego.