gospodarz

gospodarz (język polski)Edytuj

 
gospodarz (1.2)
 
gospodarz (1.4) domu
wymowa:
IPA[ɡɔsˈpɔdaʃ], AS[gospodaš], zjawiska fonetyczne: wygł. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba przyjmująca gości
(1.2) roln. rolnik posiadający własne gospodarstwo
(1.3) pot. właściciel domu, lokalu, mieszkania, stancji, pokoju lub pensjonatu przeznaczonego na wynajem
(1.4) adm. osoba sprawująca opiekę nad budynkiem mieszkalnym
(1.5) biol. organizm żywy, na którym żyje pasożyt; zob. też gospodarz (biologia) w Wikipedii
(1.6) sport. klub sportowy na którego obiekcie rozgrywane zawody
odmiana:
(1.1-6)
przykłady:
(1.2) Gospodarz zaorał swoje pole.
(1.5) Gospodarzem dla bakteriofaga T7 jest bakteria z gatunku Escherichia coli.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) rolnik, reg. (Śląsk) bamber[2], reg. (Śląsk) gazda, reg. (Śląsk) siedlok, reg. (Poznań) bałor[2], reg. (Poznań) bamber[2]
(1.4) gospodarz domu, dozorca; pot. cieć
(1.5) żywiciel
antonimy:
(1.1) gość
(1.2) parobek
(1.3) najemca, klient, gość
(1.4) lokator
(1.5) pasożyt
(1.6) gość
hiperonimy:
(1.3) właściciel
hiponimy:
(1.2) gazda
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gospodarstwo n, gospoda ż, gospodarka ż, gosposia ż, gospodarzenie n, gospodarowanie n, gospodarność ż, zagospodarowywanie n, zagospodarowanie n, wygospodarowywanie n, wygospodarowanie n
forma żeńska gospodyni ż
czas. gospodarzyć ndk., gospodarować ndk., zagospodarowywać ndk., zagospodarować dk., wygospodarowywać ndk., wygospodarować dk.
przym. gospodarski, gospodarczy, gospodarny
przysł. gospodarnie, gospodarczo, gospodarsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. gospoda + -arz
uwagi:
zob. też gospodarz w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło gospodarz w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. 2,0 2,1 2,2 Władysław Migdał, Łukasz Migdał, Słownictwo gwarowe w hodowli zwierząt, „Wiadomości Zootechniczne”, r. XLVI, nr 3/2008, s. 54.