mówić trzy po trzy

mówić trzy po trzy (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈmuvʲiʨ̑ ṭʃɨ‿ˈpɔ‿ṭʃɨ], AS[muvʹić ṭšy‿po‿ṭšy], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.udziąs.zestr. akc.
znaczenia:

fraza czasownikowa

(1.1) mówić bez sensu, pleść bzdury
odmiana:
(1.1) zob. mówić, „trzy po trzy” nieodm.
przykłady:
(1.1) Czasem jakieś głupstwa plotła, mówiła trzy po trzy, ale chyba nikt nie sądził, że będzie w stanie zrobić coś takiego[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bredzić, co ślina na język przyniesie; bredzić jak Piekarski na mękach / pleść jak Piekarski na mękach; bredzić od rzeczy; bredzić niestworzone rzeczy; bredzić trzy po trzy; gadać, co ślina na język przyniesie; gadać bzdury; mówić od rzeczy; pleść androny; pleść, co ślina na język przyniesie; pleść niestworzone rzeczy; pleść od rzeczy; pleść trzy po trzy; prawić duby smalone; posp. pieprzyć głupoty
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła:
  1. Mirosław Kowalski, Czekają na dzieciobójczynię, „Gazeta Krakowska”, 05/08/2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.