bubek (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈbubɛk], AS[bubek] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) lekcew. pogard. niepoważny mężczyzna o wygórowanej opinii na swój temat

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) karc. walet
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) To skończony bubek, myśli, że świat kręci się wyłącznie wokół niego.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zarozumialec, pyszałek, ważniak, megaloman, pępek świata
(2.1) walet; pot. jopek, wacek; posp. dupek
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bubkowatość ż
przym. bubkowaty
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Bube[1]
uwagi:
tłumaczenia:
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: walet
źródła:
  1. Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15588-9, s. 39.