Otwock (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie otwockim; zob. też Otwock w Wikipedii
(1.2) geogr. część miasta Głowno, w województwie łódzkim, w powiecie zgierskim
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Latem 1940 r. w Otwocku osiadł rabin z Aleksandrowa[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Otwocku • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Otwocka • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Otwocka • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Otwocka • mieszkaniec / mieszkanka Otwocka • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Otwocku • pochodzić z Otwocka • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Otwocka
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) miasto
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. otwocczanin mos, otwocczanka ż
przym. otwocki
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: