Krzesimir

Krzesimir (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[kʃɛˈɕĩmʲir], AS[kšeśĩmʹir], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię męskie; zob. też Krzesimir w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wszyscy się cieszą z narodzin Krzesimira.
(1.1) Wczoraj ojciec pozwolił Krzesimirowi pójść na prywatkę.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pan Krzesimir • brat / kuzyn / wujek / dziadek Krzesimir • mężczyzna imieniem (o imieniu) Krzesimir • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Krzesimir • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Krzesimir • otrzymać / dostać / przybrać imię Krzesimir • dzień imienin / imieniny Krzesimira
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. Krzesimirowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. krzesić + mir
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło „Krzesimir” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.