wstydzić się

wstydzić się (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈfstɨʥ̑iʨ̑‿ɕɛ], AS[fstyʒ́ić‿śe], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.denazal.zestr. akc.
znaczenia:

czasownik zwrotny niedokonany (dk. brak)

(1.1) odczuwać zawstydzenie, być onieśmielonym, speszonym w danej sytuacji
(1.2) odczuwać wstyd (gdy się zrobi coś niewłaściwego)
odmiana:
(1.1-2) koniugacja VIa
przykłady:
(1.2) Niech przeze mnie nie wstydzą się ci, co Tobie ufają, / Panie, Boże Zastępów[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) mieszać się, konfundować się, peszyć się, onieśmielać się, krępować się; daw. sromać się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wstyd mrz, wstydliwość ż, zawstydzenie n
czas. zawstydzić (się) dk., zawstydzać ndk.
przym. wstydliwy
przysł. wstydliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Księga Psalmów 69,7, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Augustyn Jankowski, Lech Stachowiak).