wachta (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) żegl. służba pełniona przez marynarza na statku
(1.2) żegl. grupa marynarzy pełniących służbę
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Dudnią kroki po deskach pokładu i, śmignąwszy po schodni na rufę, przed oficerem wachtowym staje uczeń trzeciego kursu, pełniący w mojej wachcie służbę bosmańską[1].
składnia:
kolokacje:
(1.2) dwuosobowa / czujna wachta • starszy wachty
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wachtarz mos, wachtowy mos
przym. wachtowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
śwn. wahte < swn. wahta
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jerzy Szarecki, Na pokładzie Lwowa (wyd. 1929)