sufit (język polski)Edytuj

 
sufit (1.1)
 
belkowany sufit (1.1)
wymowa:
?/i, IPA[ˈsufʲit], AS[sufʹit], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bud. górna ściana pomieszczenia
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Co dla ciebie jest sufitem, dla mnie jest podłogą.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) strop, sklepienie; daw. sklep
antonimy:
(1.1) podłoga
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sufitówka ż, podsufitka ż, suficiarz m
zdrobn. suficik m
przym. sufitowy
związki frazeologiczne:
spaść z sufituurwać się z sufitumieć nierówno pod sufitemwzięte z sufituszklany sufit
etymologia:
wł.[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. A. Zaręba, Zapożyczenia włoskie we współczesnej polszczyźnie, „Język Polski” nr 1/1947, s. 17.