koedukacyjny

koedukacyjny (język polski)Edytuj

 
koedykacyjna (1.1) klasa
wymowa:
IPA[ˌkɔɛdukaˈʦ̑ɨjnɨ], AS[koedukacyi ̯ny], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) pedag. odnoszący się do koedukacji, przeznaczony do wspólnej edukacji obu płci
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Asia nie chce chodzić na wf na basenie, bo to zajęcia koedukacyjne, a ona wstydzi się chłopców.
składnia:
kolokacje:
(1.1) szkoła / klasa / grupa koedukacyjna • zajęcia / warsztaty koedukacyjne
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) wspólny, edukacyjny
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. koedukacja ż, koedukacyjność ż
przysł. koedukacyjnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. koedukacja + -yjny
uwagi:
(1.1) często używane wyrażenia „toaleta koedukacyjna”, „szatnia koedukacyjna”, „hotel koedukacyjny”, „akademik koedukacyjny”, „pokój koedukacyjny” czy „szpitalny oddział koedukacyjny” są błędne, bowiem nie prowadzona jest w nich edukacja[1]; natomiast jako dopuszczalne uznaje się sformułowania „internat koedukacyjny”, „kolonia koedukacyjna” i „obóz koedukacyjny” (np. harcerski) ponieważ wychowanie można tu uznać za formę edukacji
tłumaczenia:
źródła: