Podobna pisownia Podobna pisownia: Idiomidióm
wymowa:
IPA[ˈidʲjɔ̃m], AS[idʹi ̯õm], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i → j  ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. wyrażenie językowe, którego znaczenie jest swoiste, odmienne od znaczenia, jakie należałoby mu przypisać, biorąc pod uwagę poszczególne części składowe oraz reguły składni; zob. też idiom w Wikipedii
(1.2) przest. rzad. mowa, narzecze[1]
(1.3) szt. zespół cech charakterystycznych dla danej dziedziny sztuki, okresu artystycznego lub artysty; zob. też idiom (sztuka) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Idiomów nie tłumaczy się dosłownie.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) idiomat, idiomatyzm
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. idiomatyka ż, idiomat m, idiomatyzm m, idiomatyzacja ż
przym. idiomatyczny, idiomowy
przysł. idiomatycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło „idiom” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
wymowa:
bryt. IPA/ˈɪdɪəm/
wymowa amerykańska?/i
wymowa brytyjska?/i
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) styl, sposób wyrażania się
(1.2) jęz. mowa, narzecze
(1.3) jęz. idiom, idiomatyzm, idiomat
(1.4) szt. idiom
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. idiomaticize
przym. idiomatic, idiomatical
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
zapisy w ortografiach alternatywnych:
wymowa:
IPA/idǐoːm/
podział przy przenoszeniu wyrazu: i•di•om
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) styl, sposób wyrażania się
(1.2) jęz. mowa, narzecze
(1.3) jęz. idiom, idiomatyzm, idiomat
(1.4) szt. idiom
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.2) Termin używany w przypadkach, gdy wybór precyzyjniejszej jednostki klasyfikacyjnej (język lub dialekt) byłby kwestią sporną.
źródła:
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) jęz. idiom
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. idiomatický
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) idiom, wyrażenie idiomatyczne[1]
odmiana:
(1.1) ett idiom, idiomet, idiom, idiomen
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. idiomatisk
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 215.