brugijczyk (język polski) edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mieszkaniec Brugii; osoba z tego miasta[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) R. Mols uważa, że J. Toussaert był zbyt oszczędny, gdy chodzi o wyliczenie łyków wina, które przeciętny brugijczyk XV wieku mógł skonsumować[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Brugia ż
forma żeńska brugijka ż
przym. brugijski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Grzenia, Słownik nazw geograficznych z odmianą i wyrazami pochodnymi, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, ISBN 978-83-01-15609-1, s. 50.
  2. Jean Delumeau, Reformy chrześcijaństwa w XVI i XVII w. Katolicyzm między Lutrem a Wolterem, s.169, przełożył Paweł Kłoczkowski, Instytut Wydawniczy Pax, 1986.