bandzior (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈbãɲʥ̑ɔr], AS[bãńʒ́or], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) zgrub. bandyta

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(2.1) środ. mot. Fiat 125
odmiana:
(1.1)[1]
(2.1)
przykłady:
(1.1) Dwóch bandziorów ukradło mi samochód.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bandyta, oprych, opryszek, rzezimieszek, zbir
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) przestępca
(2.1) samochód, auto
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. bandyta m, bandytyzm m, bandyctwo n
przym. bandycki
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: bandyta
źródła:
  1.   Hasło bandzior w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.