akompaniament

akompaniament (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌakɔ̃mpãˈɲãmɛ̃nt], AS[akõmpãńãmẽnt], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob., ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) muz. instrumentalne tło głównej partii; zob. też akompaniament w Wikipedii
(1.2) muz. wykonywanie akompaniamentu (1.1), towarzyszenie grą soliście lub zespołowi
(1.3) przen. głosy i dźwięki będące tłem do czegoś
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Jest to pieśń na dwa głosy z akompaniamentem muzyki.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1-3) przy akompaniamencie
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. akompaniować
rzecz. akompaniator, akompaniatorka, akompaniowanie
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. accompagnamento[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. E. Orzeszkowa: Sam na sam
  2. Maria Borejszo, Zapożyczenia włoskie we współczesnej polszczyźnie, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań 2007, ISBN 978-83-232176-5-7, s. 100.