trutka (język polski)Edytuj

 
trutka (1.1) na szczury
wymowa:
IPA[ˈtrutka], AS[trutka] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. pokarm zawierający substancję trującą, wykładany w celu pozbycia się szkodników
(1.2) pot. porcja trutki (1.1)
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.2) Wyłożyłeś tam już trutki?
składnia:
kolokacje:
(1.1) trutka na myszy / szczury
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. trucizna ż, trucie n, truciciel m, trucicielka ż
czas. truć ndk., zatruwać ndk., zatruć dk.
przym. trujący
ims. trujący
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: