przystanek (język polski)Edit

 
przystanek (1.1) autobusowy
 
przystanek (1.2) kolejowy
 
przystanek (1.3)
pronunciation:
pronunciation ?/i, IPA[pʃɨˈstãnɛk], AS[pšystãnek], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.nazal.
definitions:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) miejsce, gdzie pasażerowie drogowego transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść
(1.2) kolej. miejsce na szlaku kolejowym, pozbawione torów dodatkowych, gdzie zatrzymują się pociągi pasażerskie
(1.3) odpoczynek podczas pokonywania drogi
inflection:
(1.1-3)
examples:
(1.1) Przed wyjazdem spotkajmy się wcześniej na przystanku.
(1.2) Wyposażenie przystanku stanowią perony, czasami też wiata lub budynek z poczekalnią i kasą biletową.[1]
(1.3) W połowie podejścia pod szczyt zrobimy sobie przystanek z posiłkiem.
syntax:
collocations:
(1.1) przystanek autobusowyprzystanek trolejbusowyprzystanek tramwajowyprzystanek na żądanie
(1.2) przystanek osobowy / służbowy
synonyms:
(1.3) postój
antonyms:
hypernyms:
(1.2) posterunek
hyponyms:
holonyms:
meronyms:
(1.1) zatoka, wiata, ławka, rozkład
(1.2) peron, wiata, ławka, tablica, rozkład
related terms:
rzecz. przystań ż, przystawanie n, przystanięcie n
czas. przystawać ndk., przystanąć dk.
przym. przystankowy
idioms:
przejechać przystanek
etymology:
notes:
translations:
sources:
  1. artykuł Przystanek osobowy w polskojęzycznej Wikipedii