po nokaucie (1.1)
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) sport. w sportach walki: cios powalający przeciwnika i uniemożliwiający dalszy pojedynek; zob. też nokaut w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Pojedynek bokserów zakończył się nokautem w 5 rundzie[1].
(1.1) Nie doszło do nokautu, ale rywal wstał trochę zamroczony.
składnia:
kolokacje:
(1.1) nokaut techniczny
synonimy:
(1.1) knock-out
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nokautowanie n, znokautowanie n
czas. nokautować ndk., znokautować dk.
przym. nokautowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang. knockout, ang. knock-out < ang. knock out
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: