klepka (język polski)Edytuj

 
klepki (1.1) tworzące parkiet
 
klepki (1.1) tworzące beczkę
wymowa:
IPA[ˈklɛpka], AS[klepka] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rodzaj niedużej deski z trwałego drewna, która po odpowiedniej obróbce jest używana w robocie bednarskiej lub do wykładania podłóg
(1.2) gw. (Pomorze) miara masła[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Weronika chciałaby wyłożyć podłogę w kuchni klepkami z drewna egzotycznego.
składnia:
kolokacje:
(1.1) podłoga / posadzka / parkiet z klepek • klepka jodłowa / dębowa / modrzewiowa
(1.2) klepka masła[1]
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) deseczka, deszczułka
hiponimy:
holonimy:
(1.1) parkiet, beczka
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. klepisko n
czas. wklepywać, zaklepać, klepać ndk., klepnąć dk.
przym. klepkowy
związki frazeologiczne:
brakować/brak piątej klepki (w głowie) • mieć wszystkie klepki (na swoim miejscu)
etymologia:
(1.1) pol. klepać[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Władysław Migdał, Łukasz Migdał, Słownictwo gwarowe w hodowli zwierząt, „Wiadomości Zootechniczne”, r. XLVI, nr 3/2008, s. 57.
  2. Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2006, ISBN 83-08-03648-1.