karność

karność (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co karne
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
(1.1) Rózga i karność mądrość daje; ale dziecię swawolne zawstydza matkę swoję[1].
składnia:
(1.1) karność + D.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. karny
czas. karać
rzecz. karny mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. karny + -ość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Stary Testament, Przypowieści Salomona 29,15, tłum. wg Biblii Gdańskiej.