jeźdźczyni

jeźdźczyni (język polski)Edytuj

 
jeźdźczyni (1.1)
wymowa:
IPA[jɛ̇ɕʨ̑ˈʧ̑ɨ̃ɲi], AS[i ̯ėśćčńi], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.podw. art.nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przest. rzad. osoba płci żeńskiej jeżdżąca na jakimś zwierzęciu wierzchowym, uprawiająca jazdę konną[1][2]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wtedy uda, piersi, ramiona jeźdźczyni harmonijnie z ruchami konia unosiły się, opadały i ciągnęły na siodle.[3]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) amazonka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jeździectwo n
forma męska jeździec mos
czas. jeździć ndk.
przym. jeździecki
przysł. jeździecko
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. jeździec + -yni[4]
uwagi:
(1.1) por. amazonka
(1.1) Współcześnie wyraz jest rzadko spotykany[4].
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: amazonka
źródła:
  1. Witold Doroszewski, Słownik języka polskiego, t. 3, 1961, s. 413.
  2.   Hasło jeźdźczyni w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Stefan Żeromski, Przedwiośnie
  4. 4,0 4,1   Porada „jeźdźczyni?” w: Poradnia językowa PWN.