gramatyk (język polski) edytuj

wymowa:
IPA[ɡrãˈmatɨk], AS[grãmatyk], zjawiska fonetyczne: nazal. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) specjalista w dziedzinie gramatyki

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. lm od: gramatyka
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gramatyka ż, gramatyczność ż
przym. gramatyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

gramatyk (język wilamowski) edytuj

zapisy w ortografiach alternatywnych:
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. gramatyka (zbiór reguł opisujących system język)[1]
(1.2) jęz. gramatyka (dział językoznawstwa obejmujący morfologię i składnię)[1]
(1.3) eduk. gramatyka (lekcja w szkole mająca za przedmiot właściwości gramatyczne jakiegoś język)[1]
(1.4) gramatyka (podręcznik zawierający sformułowane reguły gramatyczne)[1]
odmiana:
(1.1-4) lp gramatyk; lm gramatyka
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3   Słownik języka wilamowskiego w: Józef Gara, Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słownik języka wilamowskiego, Stowarzyszenie Na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Kulturowego Miasta Wilamowice „Wilamowianie”, Bielsko-Biała 2004, ISBN 83-914917-8-1.