fakultatywny

fakultatywny (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) książk. dobrowolny, pozostawiony do wyboru
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Widzmy, że praktycznie niemal każdy użytkownik języka górnołużyckiego używa w codziennym życiu przeważnie niemieckiego jako środka komunikacji, górnołużycki gra wobec niego rolę dodatkowego, fakultatywnego i ograniczonego do szczególnych sytuacji środka porozumienia[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) przedmiot fakultatywny • zajęcia fakultatywne
synonimy:
(1.1) nieobowiązkowy, nadobowiązkowy, ponadobowiązkowy
antonimy:
(1.1) obligatoryjny, obowiązkowy, obowiązujący
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. fakultet mrz, fakultatywność ż
przysł. fakultatywnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. facultatif[2] < łac. facultasmożliwość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. [1]
  2.   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.