Podobna pisownia Podobna pisownia: faldfȧld

fałd (język polski)Edytuj

 
fałdy (1.1) na tkaninie
 
fałd (1.2)
wymowa:
IPA[fawt], AS[fau̯t], zjawiska fonetyczne: wygł. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zagięcie, załamanie materiału, skóry lub innej powierzchni[1][2]
(1.2) geol. wygięcie warstw skalnych bez przerwania ich ciągłości; zob. też fałd w Wikipedii.
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Każdy fałd tej sukni, każde załamanie, każda krzywa linia atłasu obejmującego ramiona stawała się linią najwyższej piękności[3]
(1.2) Dolina przebiegająca wzdłuż fałdów skalnych o jednakowym nachyleniu.
składnia:
kolokacje:
(1.1) fałd powiekowyprzysiąść fałdów • fałd wygładzić / ułożyć / udrapować
(1.2) fałd asymetryczny / normalny / obalony / symetryczny / przegub fałdu
synonimy:
(1.1) fałda
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. fałdowanie n, fałdek m, fałda ż
czas. fałdować ndk.
przym. fałdowany
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. falda < niem. Falte[4]
uwagi:
Na oznaczenie zagięcia materiału używa się częściej formy żeńskiej fałda, formy męskiej używa się zwykle w terminologii naukowej.[5]
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło fałd w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2.   Hasło fałd w: Elektroniczny słownik języka polskiego XVII i XVIII wieku, red. Włodzimierz Gruszczyński, Instytut Języka Polskiego PAN, Warszawa.
  3. Stefan Żeromski, Dzieje grzechu, tom I, rozdz. VII.
  4.   Hasło fałd w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Krakowska Spółka Wydawnicza, Kraków 1927, s. 117.
  5. D. Buttler, H. Kurkowska, H. Satkiewicz, Kultura języka polskiego, t. 1, PWN, 1971, s. 149.