dobytek (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[dɔˈbɨtɛk], AS[dobytek] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) wszystko, co się posiada
(1.2) przest. bydło, zwierzęta domowe
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na ławce leżał luj, a obok w wózku stał cały jego dobytek.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) majątek, mienie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dobytczę n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

dobytek (język czeski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) bydło
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dobytkář m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: