deprecjacja

deprecjacja (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌdɛprɛˈʦ̑ʲjaʦ̑ʲja], AS[deprecʹi ̯acʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ekon. spadek wartości dobra lub usługi, zwykle pieniądza w systemie płynnych kursów walut; zob. też deprecjacja w Wikipedii
(1.2) obniżenie wartości czegoś
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Spadek popytu na polskie towary spowodował deprecjację złotego, przez co kurs euro wzrósł z 3,80 do 4,20 .
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) aprecjacja
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. deprecjonowanie n, zdeprecjonowanie n
czas. deprecjonować ndk., zdeprecjonować dk.
przym. deprecjacyjny, deprecjatywny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem. Depretiation < franc. dépréciation < łac. depretiare (obniżać cenę)
uwagi:
(1.1) nie mylić z: dewaluacja
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło „deprecjacja” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.