dewaluacja

dewaluacja (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌdɛvaluˈwaʦ̑ʲja], AS[devaluacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.epenteza ł akc. pob. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ekon. urzędowe obniżenie kursu danej waluty; zob. też dewaluacja w Wikipedii
(1.2) książk. obniżenie (się) wartości lub znaczenia czegoś
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Dewaluacja łata może wprowadzić panikę na rynkach.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) rewaluacja
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dewaluowanie n, zdewaluowanie n
czas. dewaluować ndk., zdewaluować dk.
przym. dewaluacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. dévaluation < ang. devaluation
uwagi:
(1.1) nie mylić z: deprecjacja
(1.1) Rewaluacja oznacza osłabienie danej waluty. W jej wyniku kurs obcych walut wyrażony w dewaluowanej walucie liczbowo zwiększa się; np. jeżeli kurs euro w danej walucie wynosi 2,50, po dewaluacji może wynieść np. 3,00.
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło „dewaluacja” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.