adwersarz

adwersarz (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[adˈvɛrsaʃ], AS[adversaš], zjawiska fonetyczne: wygł., ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) przest. oponent, rywal
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Podczas dyskusji moi adwersarze nie skupiali się na merytorycznej istocie sprawy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przeciwnik, polemista
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.
forma żeńska adwersarka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. adversarius[1]wróg
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło adwersarz w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.