wzbudnik (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈvzbudʲɲik], AS[vzbudʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
podział przy przenoszeniu wyrazu: wzbud•nik[1]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) elektr. cewka zasilana z generatora wielkiej częstotliwości, służąca do nagrzewania indukcyjnego umieszczanych w niej metalowych przedmiotów[2]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wzbudzanie n, wzbudzenie n, wzbudnica ż
czas. budzić, wzbudzić dk., wzbudzać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło wzbudnik w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2.   Hasło wzbudnik w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.