wzbudnica

wzbudnica (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[vzbudʲˈɲiʦ̑a], AS[vzbudʹńica], zjawiska fonetyczne: zmięk.
podział przy przenoszeniu wyrazu: wzbud•nica[1]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) elektr. pomocnicza prądnica prądu stałego wytwarzająca napięcie do zasilania uzwojenia wzbudzającego prądnicy głównej prądu stałego[2]; zob. też wzbudnica w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wzbudzanie n, wzbudzenie n, wzbudnik m
czas. budzić, wzbudzić dk., wzbudzać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło wzbudnica w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2.   Hasło wzbudnica w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.