wigor (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈvʲiɡɔr], AS[vʹigor], zjawiska fonetyczne: zmięk. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) energia objawiająca się w chęci do pracy i zabawy oraz w szybkości i sprawności w działaniu[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Pomimo podeszłego wieku wciąż tryskał wigorem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) hart, moc, potęga, siła, wytrzymałość, tężyzna fizyczna, zdrowie, animusz, ikra, werwa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac.[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło wigor w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 14.