wacha (język polski)Edytuj

 
złowiona wacha (1.1)
 
wacha (1.2) nalewana do kanistra
 
wacha (1.3)
 
wacha (1.4)
 
wacha (1.5)
wymowa:
IPA[ˈva.xa], AS[va.χa]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) icht. Acanthocybium solandri[1], gatunek ryby morskiej, zaliczanej do rodziny makrelowatych
(1.2) środ. mot. benzyna
(1.3) gwara więzienna deszcz
(1.4) st.pol. gw. lwow. warta
(1.5) środ. żegl. morze, woda morska
(1.6) skrzynia na zboże[2]
(1.7) daw. gw. więz. woda[3]
odmiana:
(1.2, 1.3, 1.5) blm
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) łowić / wyłowić / złowić wachę • zjeść wachę
(1.5) wrzucić / wyrzucić coś do wachy • nabrać wachy wiadrem • wacha leje się na pokład
synonimy:
(1.1) wahoo, solandra
(1.2) benzyna, paliwo; pot. bajura
(1.4) straż, warta, szyldwach, odwach
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.4) wacharz, odwach
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: benzyna
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: deszcz
(1.4) zobacz listę tłumaczeń w haśle: warta
(1.5) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: morze, woda
źródła:
  1.   Hasło Acanthocybium solandri w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki Słownik języka polskiego, t. 7, wyd. K. Król, W. Niedźwiedzki, Warszawa 1919, s. 439.
  3. Słowniczek gwary więziennej, „Język Polski” nr 10/1913, s. 298.