statysta (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) odtwórca ról podrzędnych (zwykle niemych) w scenach zbiorowych; zob. też statysta w Wikipedii
(1.2) przen. osoba nie uczestnicząca czynnie, postronna, bierny obserwator
(1.3) daw. mąż stanu, polityk
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Już wstępny nabór do filmu zgromadził ponad 300 statystów.
(1.2) W tych emocjonujących zdarzeniach byłem jedynie statystą.
(1.3) Choć nikt go o to nie podejrzewał, z hetmana okazał się być nader tęgi statysta.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. statystowanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.3) wł. statista
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  • Słownik wyrazów obcych PWN, Warszawa 1991, s. 801