rodzaj męskozwierzęcy

rodzaj męskozwierzęcy (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈrɔʣ̑aj ˌmɛ̃w̃skɔzvʲjɛˈʒɛ̃nʦ̑ɨ], AS[roʒai ̯ mũ̯skozvʹi ̯ežncy], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę akc. pob.i → j  ?/i
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. kategoria morfologiczna rzeczowników (w niektórych językach), odnoszących się do zwierząt, decydująca o ich odmianie oraz o formie części mowy wchodzących z nimi w związki zgody i o formach łączących się z nimi czasowników
odmiana:
(1.1) związek zgody,
przykłady:
(1.1) Wyrazypies”, „krokodyl”, „słońmają rodzaj męskozwierzęcy.
(1.1) Rzeczowniki rodzaju męskozwierzęcego w liczbie pojedynczej mają biernik równy dopełniaczowi, a w liczbie mnogiej biernik równy mianownikowi.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) rodzaj męskożywotny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: