państwowość
państwowość (język polski)
edytuj- wymowa:
- IPA: [pãj̃ˈstfɔvɔɕʨ̑], AS: [pãĩ ̯stfovość], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• nazal.• rozs. artyk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik państwowość państwowości dopełniacz państwowości państwowości celownik państwowości państwowościom biernik państwowość państwowości narzędnik państwowością państwowościami miejscownik państwowości państwowościach wołacz państwowości państwowości
- przykłady:
- (1.1) […] u źródeł państwowości litewskiej nie leżał konflikt etniczny, ale kontakty plemion bałtyckich i słowiańskich, których efektem była slawizacja elit litewskich w epoce średniowiecza[1].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. państwo n, państewko n, państwowiec m, państwówka ż
- przym. państwowy
- przysł. państwowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) statehood
- białoruski: (1.1) дзяржаўнасць ż
- białoruski (taraszkiewica): (1.1) дзяржаўнасьць ż
- fiński: (1.1) osavaltioasema
- kazachski: (1.1) мемлекеттілік
- litewski: (1.1) valstybingumas m
- niemiecki: (1.1) Staatswesen n, Staatlichkeit ż
- rosyjski: (1.1) государственность ż
- ukraiński: (1.1) держа́вність ż
- węgierski: (1.1) államiság
- źródła:
- ↑ Acta Baltico-Slavica, Volume 33, Zakład Norodowy imienia Ossolińskich, 2009, str. 313.