obrączka

obrączka (język polski)Edytuj

 
obrączki (1.3)
 
obrączki (1.5)
 
obrączka (1.4)
wymowa:
IPA[ɔbˈrɔ̃n͇ʧ̑ka], AS[obrõṇčka], zjawiska fonetyczne: udziąs.nazal.asynch. ą 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. od: obręcz
(1.2) jubil. ozdoba najczęściej wykonana ze szlachetnego metalu w formie kółka bez oczka noszona na palcu
(1.3) jubil. zob. obrączka ślubna[1]; zob. też obrączka ślubna w Wikipedii
(1.4) ornit. opaska z napisem, zakładana na nogę ptakom w celu prowadzenia obserwacji[1]
(1.5) techn. kółko używane do wzmacniania lub łączenia czegoś[1]
(1.6) koliste obramowanie wokół czegoś[1]
odmiana:
przykłady:
(1.3) Obrączka po tylu latach z trudem schodzi z palca i zostawiła odcisk, który wskazuje moje miejsce na ziemi.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.2) biżuteria, ozdoba
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. obręcz ż, obrączkowanie n, obrączkowiec m
czas. obrączkować ndk., zaobrączkować dk.
przym. obręczowy, obrączkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.2) por. pierścień • pierścionek • sygnet
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3   Hasło obrączka w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.