niedouk (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ɲɛˈdɔwuk], AS[ńedouk], zjawiska fonetyczne: zmięk.epenteza ł 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pogard. człowiek niedouczony[1], mający braki w wykształceniu[2]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. niedouczenie n
przym. niedouczony
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło niedouk w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2.   Hasło niedouk w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.