kondolencje

kondolencje (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌkɔ̃ndɔˈlɛ̃nʦ̑ʲjɛ], AS[kõndolncʹi ̯e], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) książk. wyrażanie żalu z powodu czyjejś śmierci, wyrazy współczucia składane komuś, kto stracił bliską osobę
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Przekazał swoje kondolencje po śmierci jej męża.
składnia:
kolokacje:
(1.1) składać/złożyć kondolencje
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. kondolencyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Kondolenz[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło kondolencje w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2.   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.