kobietka (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) szczupła i drobna kobieta[1]
(1.2) pieszcz. z sympatią o kobiecie
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Aleją parkową szła drobniutka kobietka z niesfornym jamnikiem.
(1.2) Z Baśki fajna kobietka, chociaż już jej stuknęła czterdziecha.
składnia:
kolokacje:
(1.1) bezbronna / mała kobietka
(1.2) przemiła / słodka kobietka
synonimy:
(1.2) kobieta; pot. kobitka
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) kobieta
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kobieta ż, kobiecość ż, kobieciarstwo n, kobieciarz mos, kobieciątko n, kobiecina ż, kobiecinka ż, kobiecisko n, kobieton mzw
przym. kobiecy
przysł. kobieco, po kobiecemu
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. kobieta + -ka
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło „kobietka” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.