klaka (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈklaka], AS[klaka] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) grupa osób wynajęta do oklaskiwania widowiska
(1.2) przen. grupa osób obłudnie popierająca lub chwaląca kogoś licząc na poparcie
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Dawniej opłacanie klaki było szeroko przyjętym zwyczajem.
(1.2) Na salę wszedł premier ze swoją klaką.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1) rzecz. klakier
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. claque
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: