karmienie

karmienie (język polski)Edytuj

 
karmienie (1.1) owiec
wymowa:
IPA[karˈmʲjɛ̇̃ɲɛ], AS[karmʹi ̯ė̃ńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.-ni…i → j  ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od karmić, nazwa czynności bezpośredniego podawania żywności
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Laktacja poza okresem karmienia często zdarza się kobietom, które długo karmiły piersią[1].
składnia:
(1.1) karmienie + D. • karmienie + N.
kolokacje:
(1.1) karmienie niemowlęcia / dziecka / zwierzęcia / chorego • karmienie łyżeczką / piersią
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pokarm mrz, karmiciel mos, karmicielka ż, karmnik mrz, karmidło n, karmidełko n, karmik mzw
czas. karmić ndk., nakarmić dk., dokarmić dk., dokarmiać ndk., skarmić dk., skarmiać ndk., przekarmić dk., przekarmiać ndk., pokarmić dk., wykarmić dk., wykarmiać ndk.
przym. karmicielski, pokarmowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: