kadryl (język polski)Edytuj

 
kadryl (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przest. choreogr. figurowy taniec salonowy, tańczony parami w grupach, popularny w XIX wieku[1][2][3]; zob. też kadryl w Wikipedii
(1.2) daw. muz. muzyka do tańca (1.1)[2]
(1.3) gastr. spoż. gatunek czarnego salcesonu najniższej jakości[2][4]
(1.4) włók. lekka jedwabna tkanina w kratkę[2][4]
(1.5) gw. (Warszawa) daw. kiełbasa[5]
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) W tym sezonie odnotował także niesłychane powodzenie kadryla.
(1.3) Jeśli raban ma być większy, trzeba psu dołożyć jeszcze 10 deka kadryla[6].
składnia:
kolokacje:
(1.1) prosić do kadryla
(1.3) rzucić kęs kadryla
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-2) franc. quadrille
(1.3-4) franc. quadrilée
uwagi:
(1.3, 1.5) zobacz też: Indeks:Polski - Gwara warszawska
tłumaczenia:
(1.5) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kiełbasa
źródła:
  1. Słownik wyrazów obcych PWN, Warszawa 1991, s. 390
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 M. Arcta Słownik wyrazów obcych, Warszawa 1947, s. 136
  3.   Hasło kadryl-I w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. 4,0 4,1   Hasło kadryl-II w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  5. Eugeniusz Jaczewski, Gwara miejska Warszawy, „Poradnik Językowy” nr 9/1938–1939, s. 176.
  6. Wiech, Koszerny kozak, Warszawa 1990, s. 88.