gniazdownik (język polski)

edytuj
 
gniazdowniki (1.1) w gnieździe
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zool. zwierzę niezdolne do samodzielnego życia i wymagające opieki rodziców w okresie po narodzinach lub wykluciu; zob. też gniazdowniki w Wikipedii
(1.2) łow. ptak zabrany z gniazda w celu wyćwiczenia do łowów[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Najczęściej wymienianymi gniazdownikami wśród zwierząt ptaki[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) typowy gniazdownik
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gniazdeczko n, gniazdko n, gniazdo n, gniazdowisko n, zagniazdownik mzw, gniazdówka ż, zagnieżdżanie n
czas. gnieździć się ndk., gniazdować ndk., zagnieżdżać ndk.
przym. gniazdkowy, gniazdowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. gniazdowy + -nik
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło „gniazdownik” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. z Wikipedii