elektor (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) wyborca
(1.2) ktoś powołany do wzięcia udziału w decydującym akcie wyborczym[1]
(1.3) hist. książę uprawniony do wyboru cesarza w Rzeszy Niemieckiej; zob. też Elektorzy Rzeszy w Wikipedii
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.3) Ostatni czterej wyznaczeni elektorzy nie zdążyli nigdy wziąć udziału w wyborach.[2]
składnia:
kolokacje:
(1.3) elektor bawarski / koloński / trewirski / Hanoweru / Hesji / Palatynatu / Saksonii / Würzburgaksiążę elektor Rzeszyksiążę-elektor • elektorzy sakralni / świeccy
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. elekcja ż, elektoralność ż, elektorat mrz, elektorówna ż, elektorskość ż, elektorstwo n
przym. elektoralny, elektorski
przysł. elektorsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. elector[3]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło elektor w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. z Wikipedii
  3.   Hasło elektor w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.