czworo (język polski)Edytuj

 
czworo (1.1) ludzi
wymowa:
IPA[ˈʧ̑fɔrɔ], AS[čforo], zjawiska fonetyczne: post. utr. dźw. ?/i
znaczenia:

liczebnik zbiorowy

(1.1) 4
odmiana:
(1.1) blp,
przykłady:
(1.1) Dzieci w Bronowie było czworo: Tadzio, Staś, Janek i Helenka[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) czworo ludzi / rodzeństwa / psiąt / drzwi / ócz
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) kilkoro
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. czwarta ż, czwartek mrz, czwartak mos/mzw/mrz, czworaczek mzw/mrz
przym. czwarty
licz. cztery
związki frazeologiczne:
dzielić włos na czworo
etymologia:
prasł. *četvero, prasł. *čьtvero
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: 4
źródła: