czapa (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈʧ̑apa], ASapa] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zgrub. od: czapka
(1.2) reg. warmiński człowiek wybitnie niezdarny, ciamajda
(1.3) gw. przestępcza głowa, czaszka[1]
(1.4) gw. przestępcza kara śmierci, wyrok śmierci[2]
(1.5) gw. konspiracyjno-partyzancka rozstrzelanie[1]
(1.6) roln. słomiane przykrycie tradycyjnego ula
(1.7) geol. warstwa mineralna bądź gazowa w górnej części jakiegoś złoża
(1.8) geogr. zob. czapa lodowa
(1.9) bud. zob. czapa kominowa
odmiana:
(1.1-9)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) ciapa, ciamajda, niezdara
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. czapka ż, czapeczka ż, czapkowanie n, czapkarstwo n, czapnictwo n, czapkarz m, czapnik m, czapica ż
czas. czapkować ndk.
przym. czapkowy
związki frazeologiczne:
dać w czapędostać w czapęoberwać w czapę
etymologia:
uwagi:
zob. też czapa w Wikipedii
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zgrubień zobacz listę tłumaczeń w haśle: czapka
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: ciamajda
źródła:
  1. 1,0 1,1 Stanisław Kania, Słownik argotyzmów, s. 64, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1995, ISBN 83-214-0993-8.
  2. Miejski słownik slangu