castellano

castellano (język hiszpański)Edytuj

wymowa:
IPA[kaș.te.ˈʎa.no]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) kastylijski

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) język hiszpański
(2.2) kasztelan, pan na zamku
(2.3) Kastylijczyk, mieszkaniec Kastylii
odmiana:
przykłady:
(1.1) Me gusta mucho el folklore castellano.Bardzo lubię folklor kastylijski.
(2.1) El castellano es una de las cuatro lenguas oficiales de España.Język hiszpański jest jednym z czterech języków oficjalnych Hiszpanii.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) español
antonimy:
hiperonimy:
(2.1) lengua
(2.3) gentilicio
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. castellanizar
rzecz. Castilla ż, castillo m, castellanismo m
związki frazeologiczne:
etymologia:
hiszp. Castilla + -ano
uwagi:
źródła:

castellano (interlingua)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) kasztelan, pan na zamku
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

castellano (język włoski)Edytuj

wymowa:
IPA/ka.stel.'la.no/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) hist. kasztelan

przymiotnik

(2.1) hist. kasztelański
odmiana:
(1.1) lp castellano; lm castellani
(2.1) lp castellano m, castellana ż; lm castellani m, castellane ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. accastellamento m, castella ż, castellana ż, castellania ż, castellanza ż, castellare m, castellata ż, castellatura ż, castelletto m, castelliere m, castellina ż, castello m
czas. accastellare, castellare
przym. castellato
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. castellanus
uwagi:
źródła: